{"id":2946,"date":"2019-06-13T08:50:00","date_gmt":"2019-06-13T06:50:00","guid":{"rendered":"https:\/\/cod.uniwersytet.ignatianum.edu.pl\/?post_type=komentarz&#038;p=2946"},"modified":"2023-10-18T08:54:04","modified_gmt":"2023-10-18T06:54:04","slug":"ks-dohnalik-celem-zobowiazania-do-sekretu-nie-jest-zasznurowanie-ust-poszkodowanym","status":"publish","type":"komentarz","link":"https:\/\/cod.ignatianum.edu.pl\/en\/komentarz\/ks-dohnalik-celem-zobowiazania-do-sekretu-nie-jest-zasznurowanie-ust-poszkodowanym\/","title":{"rendered":"Ks. Dohnalik | \u201eCelem zobowi\u0105zania do sekretu nie jest \u201ezasznurowanie ust\u201d poszkodowanym\u201d"},"content":{"rendered":"\n<p><strong>\u201eNale\u017cy odst\u0105pi\u0107 w ko\u015bcielnych procedurach karnych od przysi\u0119gi o zachowaniu tajemnicy, zobowi\u0105zuj\u0105c do niej \u2013 je\u015bli jest taka potrzeba \u2013 jedynie poprzez przyrzeczenie lub obietnic\u0119; trzeba tak\u017ce podkre\u015bla\u0107, \u017ce sekret nie dotyczy m\u00f3wienia o zaistnia\u0142ym fakcie i doznanej krzywdzie, ale tego, co zosta\u0142o powiedziane w ramach prowadzonego post\u0119powania\u201d \u2013 pisze ks. dr Jan Dohnalik, kanclerz Kurii Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego oraz Delegat Biskupa Polowego ds. Ochrony Dzieci i M\u0142odzie\u017cy, w zam\u00f3wionej przez Centrum Ochrony Dziecka ekspertyzie prawnej na temat zachowania sekretu w ko\u015bcielnej procedurze karnej dotycz\u0105cej wykorzystywania seksualnego os\u00f3b ma\u0142oletnich przez duchownych.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>1. Przysi\u0119ga zobowi\u0105zuj\u0105ca do zachowania sekretu opiera si\u0119 na kan. 1455 \u00a7 3 Kodeksu prawa kanonicznego, dotycz\u0105cego proces\u00f3w spornych i karnych: \u201eCo wi\u0119cej, ilekro\u0107 charakter sprawy lub dowod\u00f3w jest taki, \u017ce z rozpowszechnienia akt lub dowod\u00f3w zagro\u017cona by\u0142aby s\u0142awa innych lub mog\u0142aby powsta\u0107 przyczyna nieporozumie\u0144 lub zgorszenie, wzgl\u0119dnie inna tego rodzaju niedogodno\u015b\u0107, s\u0119dzia mo\u017ce zobowi\u0105za\u0107 przysi\u0119g\u0105 \u015bwiadk\u00f3w, bieg\u0142ych, strony, ich adwokat\u00f3w lub pe\u0142nomocnik\u00f3w, do zachowania tajemnicy\u201d. Kodeks podaje motywacje, dla kt\u00f3rych mo\u017cna zobowi\u0105za\u0107 do milczenia \u2013 zagro\u017cenie dobrego imienia, przyczyna nieporozumie\u0144 lub zgorszenie \u2013 ale nie nakazuje sk\u0142adania takiej przysi\u0119gi. S\u0119dzia mo\u017ce zobowi\u0105za\u0107 przysi\u0119g\u0105 do zachowania tajemnicy; mo\u017ce, ale nie musi. W innym miejscu prawodawca podkre\u015bla, \u017ce przysi\u0119ga powinna by\u0107 u\u017cywana zgodnie z \u201erozwag\u0105 i sprawiedliwo\u015bci\u0105\u201d (kan. 1199 \u00a7 1 KPK).<\/p>\n\n\n\n<p>2. W praktyce polskich s\u0105d\u00f3w ko\u015bcielnych (podobnie jak wielu w\u0142oskich) zosta\u0142o przyj\u0119te, \u017ce przysi\u0119g\u0119 dotycz\u0105c\u0105 zachowania sekretu sk\u0142ada si\u0119 na rozpocz\u0119cie lub na zako\u0144czenie sk\u0142adania zezna\u0144, razem z przysi\u0119g\u0105 dotycz\u0105c\u0105 m\u00f3wienia prawdy, nie wywo\u0142uj\u0105c\u0105 zazwyczaj wi\u0119kszych kontrowersji (cho\u0107 zgodnie z kan. 1532 KPK, nawet od przysi\u0119gi dotycz\u0105cej m\u00f3wienia prawdy s\u0119dzia mo\u017ce odst\u0105pi\u0107 \u201ewed\u0142ug swojej roztropno\u015bci\u201d). Oznacza to w praktyce, \u017ce k\u0142ad\u0105c r\u0119k\u0119 na krzy\u017c lub na Bibli\u0119 \u015bwiadek przysi\u0119ga, \u017ce b\u0119dzie m\u00f3wi\u0107 prawd\u0119 i tylko prawd\u0119 oraz zachowa tajemnic\u0119, odno\u015bnie do tego, o co by\u0142 pytany. Co wa\u017cne, nie ma jednej roty przysi\u0119gi przepisanej przez Kodeks prawa kanonicznego, a wi\u0119c ka\u017cdy s\u0105d u\u017cywa swojej, wypracowanej przez lata formu\u0142y. W niekt\u00f3rych s\u0105dach u\u017cywane jest sfomu\u0142owanie typu: \u201enikomu nie powiem, o co by\u0142em pytany i jakiej udzieli\u0142em odpowiedzi\u201d, a w innych wyst\u0119puj\u0105 bardziej uroczyste formu\u0142y, jak np. \u201edochowanie tajemnicy\u201d. W przysi\u0119dze najlepiej okre\u015bli\u0107 czas jej obowi\u0105zywania \u2013 \u201edo czasu zako\u0144czenia sprawy\u201d, albo \u201edo momentu wydania wyroku\u201d (wtedy lepiej jest widoczny cel tej przysi\u0119gi \u2013 \u017ceby nie wp\u0142ywa\u0107 na proces), jednak cz\u0119sto bywa\u0142a sk\u0142adana bezterminowo.<\/p>\n\n\n\n<p>3. Je\u015bli chcemy wyt\u0142umaczy\u0107 znaczenie zobowi\u0105zania do zachowania tajemnicy o zeznaniach, jak i nadal obowi\u0105zuj\u0105cego w tych sprawach sekretu papieskiego, nale\u017ca\u0142oby zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na to, \u017ce organy \u015bcigania oraz s\u0105dy pa\u0144stwowe r\u00f3wnie\u017c stosuj\u0105 podobne prawne mechanizmy. Sk\u0142adaj\u0105cy zeznania w prokuraturze r\u00f3wnie\u017c nie mo\u017ce powiedzie\u0107 o co by\u0142 pytany i co zezna\u0142, a\u017c do momentu zako\u0144czenia post\u0119powania. Ma to na celu zachowanie tej procedury w dyskrecji, aby z\u0142o\u017cone zeznania nie wp\u0142ywa\u0142y na innych \u015bwiadk\u00f3w. Cz\u0119sto te\u017c wy\u0142\u0105czona jest w tych sprawach jawno\u015b\u0107 post\u0119powania \u2013 ze wzgl\u0119du na ochron\u0119 wizerunku i dobrego imienia os\u00f3b poszkodowanych, a tak\u017ce samego podejrzanego, a potem oskar\u017conego, wobec kt\u00f3rego obowi\u0105zuje domniemanie niewinno\u015bci. Nale\u017cy jednak pami\u0119ta\u0107, \u017ce zar\u00f3wno w procedurach pa\u0144stwowych, jak i ko\u015bcielnych takie zobowi\u0105zanie do sekretu dotyczy samego post\u0119powania, a nie faktu, kt\u00f3ry ta osoba zna sk\u0105din\u0105d. Innymi s\u0142owy, nie mamy prawa zobowi\u0105za\u0107 osoby pokrzywdzonej do milczenia o fakcie, \u017ce zosta\u0142a skrzywdzona (do czego zmuszali j\u0105 cz\u0119sto sprawcy) \u2013 ale wy\u0142\u0105cznie o tym, co zosta\u0142o powiedziane w trakcie post\u0119powania karnego lub administracyjnego. W zamy\u015ble prawodawcy celem tej przysi\u0119gi nie jest \u201ezasznurowanie ust\u201d poszkodowanym, ale zachowanie dyskrecji post\u0119powania, kt\u00f3re z natury rzeczy dotyka danych wra\u017cliwych.<\/p>\n\n\n\n<p>4. Nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce praktyka powszechnego stosowania przysi\u0119gi o zachowaniu tajemnicy zosta\u0142a zaczerpni\u0119ta z proces\u00f3w ma\u0142\u017ce\u0144skich, gdy\u017c nasze s\u0105dy ko\u015bcielne tak naprawd\u0119 dopiero od kilku lat zajmuj\u0105 si\u0119 na szersz\u0105 skal\u0119 sprawami karnymi. Tymczasem procesy ma\u0142\u017ce\u0144skie s\u0105 szczeg\u00f3lnymi procesami, gdzie strony s\u0105 sobie r\u00f3wne, a sp\u00f3r dotyczy prawdy o ich ma\u0142\u017ce\u0144stwie. Tym niemniej, nawet w instrukcji dotycz\u0105cej proces\u00f3w ma\u0142\u017ce\u0144skich Dignitas connubii (art. 73; art. 167 3) jest mowa o tym, \u017ce w poszczeg\u00f3lnych przypadkach przysi\u0119ga o zachowaniu tajemnicy mo\u017ce zosta\u0107 zast\u0105piona przyrzeczeniem lub obietnic\u0105. Takie przyrzeczenie, cho\u0107 stanowi realne zobowi\u0105zanie, nie odwo\u0142uje si\u0119 do Boga, a wi\u0119c nie jest aktem religijnym.<\/p>\n\n\n\n<p>5. Kanoniczny proces karny, cho\u0107 opiera si\u0119 na og\u00f3lnych normach post\u0119powania s\u0105dowego w Ko\u015bciele, jednak ma swoj\u0105 specyfik\u0119 i r\u00f3\u017cnie si\u0119 znacznie od procesu ma\u0142\u017ce\u0144skiego. Ju\u017c w potocznym rozumieniu procedury karnej istnieje kategoria podejrzanego lub oskar\u017conego, a tak\u017ce osoby skrzywdzonej. Nale\u017cy tu podkre\u015bli\u0107, \u017ce nawet je\u015bli w post\u0119powaniu kanonicznym pokrzywdzony ma status \u015bwiadka, to jest to \u015bwiadek szczeg\u00f3lny, kt\u00f3ry ze wzgl\u0119du na swoje traumatyczne prze\u017cycia ma by\u0107 traktowany z najwy\u017csz\u0105 empati\u0105. Je\u015bli zgodnie ze wskazaniami Kongregacji Nauki Wiary z 2011 roku fundamentaln\u0105 zasad\u0105 dzia\u0142ania Ko\u015bcio\u0142a w tych sprawach ma by\u0107 dobro ofiar wykorzystania seksualnego, trzeba koniecznie wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 ich zranion\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107. Skoro wed\u0142ug Kodeksu prawa kanonicznego przysi\u0119ga jako \u201ewezwanie imienia Bo\u017cego na \u015bwiadka prawdy\u201d (kan. 1199 \u00a7 1 KPK) to akt religijny, mo\u017ce by\u0107 ona odebrana jako dodatkowy ci\u0119\u017car i wzbudza\u0107 poczucie winy w przypadku jakiegokolwiek naruszenia sekretu. Ponadto taka sakralna formu\u0142a mo\u017ce przypomnie\u0107 traumatyczne zobowi\u0105zania do milczenia nakazywane przez sprawc\u00f3w, kt\u00f3rymi byli duchowni. Powinno si\u0119 jej unika\u0107 tak\u017ce dlatego, \u017ce niejednokrotnie przysi\u0119ga mo\u017ce by\u0107 odczytana jako nakaz milczenia o zaistnia\u0142ej krzywdzie, a nie o samym zeznaniu. W tym kontek\u015bcie niejasne formu\u0142y typu: \u201enie b\u0119d\u0119 z nikim rozmawia\u0107, z wyj\u0105tkiem os\u00f3b do tego uprawnionych\u201d lub: \u201ezachowam tajemnic\u0119 w sprawach o kt\u00f3rych by\u0142em pytany\u201d wywo\u0142uj\u0105 wra\u017cenie nadmiernego rozszerzania zakresu sekretu.<\/p>\n\n\n\n<p>6. Nale\u017cy tak\u017ce przypomnie\u0107, \u017ce karna procedura administracyjna, opisana pokr\u00f3tce w kan. 1720 KPK, posiada jeszcze wi\u0119ksz\u0105 elastyczno\u015b\u0107. Ta procedura pozas\u0105dowa jest cz\u0119sto polecana przez Kongregacj\u0119 Nauki Wiary, gdy\u017c dzi\u0119ki swojej prostej formie lepiej mo\u017ce odpowiedzie\u0107 na potrzeb\u0119 oczyszczenia wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a i s\u0142uszne postulaty pokrzywdzonych. Je\u015bli jest ona prowadzona poprawnie, w \u017caden spos\u00f3b nie uchybia prawu do obrony i pozwala zrealizowa\u0107 podstawowe cel, jakim jest ustalenie prawdy odno\u015bnie ewentualnej winy oskar\u017conego. Jednak w takim post\u0119powaniu administracyjnym kanony dotycz\u0105ce ko\u015bcielnych procedur s\u0105dowych stosuje si\u0119 analogicznie i tym bardziej nie ma obowi\u0105zku nak\u0142aniania zeznaj\u0105cych do sk\u0142adania przysi\u0119gi o zachowaniu sekretu. Co wi\u0119cej, taka przysi\u0119ga nie powinna by\u0107 stosowana wobec potencjalnej ofiary wykorzystania, kt\u00f3ra ma prawo m\u00f3wi\u0107 o doznanej krzywdzie.<\/p>\n\n\n\n<p>7. Dlatego uwa\u017cam, \u017ce praktyka s\u0105d\u00f3w ko\u015bcielnych automatycznego stosowania przysi\u0119gi o zachowaniu tajemnicy wymaga pilnej i gruntownej rewizji. W sprawach karnych, maj\u0105c na uwadze konieczny szacunek dla os\u00f3b skrzywdzonych przez nadu\u017cycia seksualne, zobowi\u0105zanie do sk\u0142adania takiej przysi\u0119gi jest po ludzku nie do obrony. Powinno si\u0119 stosowa\u0107 w nich co najwy\u017cej przyrzeczenie lub obietnic\u0119 zachowania sekretu po jasnym wyja\u015bnieniu, czego dotyczy. Taka obietnica jest sk\u0142adana bez krucyfiksu, Biblii i religijnego zobowi\u0105zania, a wi\u0119c jest \u0142atwiejsza do zaakceptowania i nie powoduje nowej traumy. Uroczyst\u0105 formu\u0142\u0119 przysi\u0119gi nale\u017cy pozostawi\u0107 wy\u0142\u0105cznie dla zobowi\u0105zania do m\u00f3wienia prawdy, a r\u00f3wnie\u017c i j\u0105 stosowa\u0107 wy\u0142\u0105cznie za zgod\u0105 os\u00f3b zeznaj\u0105cych, gdy\u017c przysi\u0119ga \u201edokonana pod przymusem jest niewa\u017cna\u201d (kan. 1200).<\/p>\n\n\n\n<p>Uczestniczy\u0142em w procesach karno-administracyjnych, gdzie by\u0142a stosowana jedynie przysi\u0119ga odno\u015bnie m\u00f3wienia prawdy, bez przysi\u0119gi o zachowaniu tajemnicy. Do \u015bwiadk\u00f3w by\u0142a jedynie formu\u0142owana pro\u015bba o zachowanie sekretu odno\u015bnie zadawanych pyta\u0144 i odpowiedzi na nie. Taka pro\u015bba by\u0142a akceptowana i jej przyj\u0119cie stanowi\u0142o pewne zobowi\u0105zanie. Jednak, aby takie zobowi\u0105zanie zosta\u0142o podj\u0119te ze zrozumieniem, nale\u017cy wyja\u015bni\u0107 znaczenie poufno\u015bci prowadzonego post\u0119powania. Ponadto trzeba wyt\u0142umaczy\u0107 zasady i etapy procedury w spos\u00f3b przejrzysty, tak, aby osoba skrzywdzona poczu\u0142a si\u0119 naprawd\u0119 jej \u015bwiadomym uczestnikiem.<\/p>\n\n\n\n<p>8. Nale\u017cy w tym miejscu przywo\u0142a\u0107 nowe motu proprio papie\u017ca Franciszka Vos estis lux mundi z 9 maja 2019 roku. Artyku\u0142 4. tego dokumentu jest prze\u0142omowy w sprawie odej\u015bcia od nadmiernej dyskrecji dotycz\u0105cej kanonicznych post\u0119powa\u0144. Zawiera on niezwykle istotn\u0105 zasad\u0119: \u201eosobie sk\u0142adaj\u0105cej zawiadomienie nie mo\u017cna narzuca\u0107 \u017cadnego obowi\u0105zku milczenia w stosunku do tre\u015bci tego\u017c zawiadomienia\u201d (VELM, art. 4 \u00a7 3). W tym kontek\u015bcie trzeba podkre\u015bli\u0107, \u017ce \u017c\u0105danie przysi\u0119gi o zachowaniu tajemnicy ju\u017c na etapie zg\u0142oszenia przest\u0119pstwa jest w \u015bwietle cytowanego przepisu po prostu niedozwolone. Ponadto w tym samym artykule motu proprio zostaje sformu\u0142owana inn\u0105 wa\u017cna norma prawna: \u201efakt sporz\u0105dzenia zawiadomienia nie stanowi naruszenia tajemnicy urz\u0119dowej\u201d (VELM, art. 4 \u00a7 1). Oznacza to mi\u0119dzy innymi, \u017ce tajemnica obowi\u0105zuj\u0105ca w s\u0105dach ko\u015bcielnych nie wy\u0142\u0105cza z obowi\u0105zku informowania o przest\u0119pstwie, o jakim dowiedzia\u0142 si\u0119 s\u0119dzia w czasie procesu ma\u0142\u017ce\u0144skiego.<\/p>\n\n\n\n<p>9. Natomiast sekret papieski w sprawach najci\u0119\u017cszych przest\u0119pstw (delicta graviora) nadal obowi\u0105zuje. Trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce nowe motu proprio nie wypowiada si\u0119 na temat sekretu papieskiego, a wi\u0119c go nie znosi, ani wprost nie \u0142agodzi. Sekret ten ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o historyczne w sekrecie Kongregacji \u015bw. Oficjum, kt\u00f3ra zajmowa\u0142a si\u0119 najpowa\u017cniejszymi procesami i najci\u0119\u017cszymi zarzutami. Potem zosta\u0142y nim obj\u0119te tak\u017ce zagadnienie redakcji dokument\u00f3w papieskich, niekt\u00f3rych spraw urz\u0119dowych Stolicy Apostolskiej, mianowania biskup\u00f3w i podobnych kwestii personalnych. Instrukcja Secreta continere (1974) o sekrecie papieskim w\u015br\u00f3d spraw nim obj\u0119tych wymienia tak\u017ce \u201ezawiadomienie otrzymane drog\u0105 pozas\u0105dow\u0105 o przest\u0119pstwach przeciw wierze i moralno\u015bci\u201d. Obowi\u0105zuj\u0105ce normy De gravioribus delictis (2010), zawieraj\u0105 lakoniczny przepis: \u201esprawy tego rodzaju s\u0105 obj\u0119te sekretem papieskim\u201d(art. 30 par. 1).<\/p>\n\n\n\n<p>Jednak nowe motu proprio podkre\u015bla w ostatnim artykule obowi\u0105zek stosowania norm kanonicznych bez uszczerbku dla prawa pa\u0144stwowego, szczeg\u00f3lnie w zakresie obowi\u0105zku zawiadamiania o przest\u0119pstwie (por. VELM, art. 19). Jest to deklaracja sp\u00f3jna z dotychczasowymi wytycznymi i praktyk\u0105 Kongregacji Nauki Wiary. W ich \u015bwietle sekret papieski nie stanowi przeszkody w informowaniu pa\u0144stwowych organ\u00f3w \u015bcigania o zaistnia\u0142ym przest\u0119pstwie.<\/p>\n\n\n\n<p>Sekret papieski ma chroni\u0107 dobre imi\u0119 os\u00f3b, kt\u00f3rych dotyczy post\u0119powanie kanoniczne, daje tak\u017ce pewn\u0105 gwarancj\u0119 niezale\u017cno\u015bci proces\u00f3w ko\u015bcielnych i ochrony dokument\u00f3w. Z drugiej strony stanowi przeszkod\u0119 zar\u00f3wno w przekazaniu pe\u0142nej informacji skrzywdzonym, jak i w kszta\u0142towaniu przejrzystej postawy wobec spo\u0142ecze\u0144stwa. Dlatego mo\u017cliwo\u015b\u0107 jego cz\u0119\u015bciowego zniesienia lub przynajmniej z\u0142agodzenia w sprawach dotycz\u0105cych seksualnego wykorzystania dzieci i m\u0142odzie\u017cy by\u0142a przedmiotem debaty w czasie watyka\u0144skiego szczytu w lutym 2019 roku i nadal jest dyskutowana w odpowiedzialnych dykasteriach kurii rzymskiej.<\/p>\n\n\n\n<p>Nie rozstrzygaj\u0105c w jakim kierunku b\u0119dzie zmierza\u0107 ewentualna reforma tej instytucji, wydaje si\u0119, \u017ce warto by\u0142oby przynajmniej przyj\u0105\u0107 \u015bcis\u0142\u0105 interpretacj\u0119 odno\u015bnie etapu procedury, na jakim sprawy zaczynaj\u0105 podlega\u0107 sekretowi papieskiemu. Skoro sekretem papieskim obj\u0119te s\u0105 sprawy zarezerwowane Kongregacji Nauki Wiary, to uprawniony jest wniosek, \u017ce sekret obowi\u0105zuje od momentu rozpoznania sprawy przez t\u0119 Kongregacj\u0119 jako przynale\u017c\u0105cej do jej kompetencji. Przy takim rozumieniu sekretu papieskiego zar\u00f3wno etap zg\u0142aszania, jak i dochodzenia wst\u0119pnego by\u0142by z niego wyj\u0119ty, co u\u0142atwi\u0142oby zar\u00f3wno przejrzysto\u015b\u0107 wobec os\u00f3b skrzywdzonych, jak i wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z pa\u0144stwowymi organami \u015bcigania.<\/p>\n\n\n\n<p>10. Podsumowuj\u0105c: zar\u00f3wno sekret papieski, jak i zobowi\u0105zanie procesowe do jego zachowania ma na celu ochron\u0119 post\u0119powania oraz dobrego imienia os\u00f3b w nie zaanga\u017cowanych. Podobnie jak w procedurach pa\u0144stwowych sekret ma s\u0142u\u017cy\u0107 temu, by post\u0119powanie by\u0142o skuteczne, a stosowany w s\u0142usznych granicach pomaga tak\u017ce osobom pokrzywdzonym. Natomiast praktyka powszechnego zobowi\u0105zywania religijn\u0105 przysi\u0119g\u0105 do zachowania tajemnicy, niekiedy stosowana bezrefleksyjnie w sprawach karnych, nies\u0142usznie traktowana jako konieczna, mog\u0142a obci\u0105\u017ca\u0107 osoby skrzywdzone i pog\u0142\u0119bi\u0107 wra\u017cenie, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 chcia\u0142 te sprawy zatai\u0107 lub ukry\u0107. Dlatego nale\u017cy odst\u0105pi\u0107 w ko\u015bcielnych procedurach karnych od przysi\u0119gi o zachowaniu tajemnicy, zobowi\u0105zuj\u0105c do niej \u2013 je\u015bli jest taka potrzeba \u2013 jedynie poprzez przyrzeczenie lub obietnic\u0119. Trzeba tak\u017ce podkre\u015bla\u0107, \u017ce sekret nie dotyczy m\u00f3wienia o zaistnia\u0142ym fakcie i doznanej krzywdzie, ale tego, co zosta\u0142o powiedziane w ramach prowadzonego post\u0119powania. Nowe motu proprio papie\u017ca Franciszka otwiera perspektyw\u0119 wi\u0119kszej transparencji post\u0119powa\u0144 \u2013 gdy\u017c zakazuje zobowi\u0105zywania do tajemnicy zg\u0142aszaj\u0105cych przest\u0119pstwo i stanowi, \u017ce zg\u0142oszenie takiego przest\u0119pstwa nie stanowi naruszenia sekretu urz\u0119dowego (por. VELM, art. 4).<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Ks. Jan Dohnalik<\/strong>\u00a0jest kap\u0142anem archidiecezji krakowskiej, doktorem prawa kanonicznego, absolwentem Wydzia\u0142u Prawa Kanonicznego Uniwersytetu Gregoria\u0144skiego w Rzymie. Obecnie pracuje jako kanclerz Kurii Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego oraz Delegat Biskupa Polowego ds. Ochrony Dzieci i M\u0142odzie\u017cy. Jest sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikiem dzia\u0142aj\u0105cego przy Akademii Ignatianum w Krakowie\u00a0<a href=\"\/\">Centrum Ochrony Dziecka<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eNale\u017cy odst\u0105pi\u0107 w ko\u015bcielnych procedurach karnych od przysi\u0119gi o zachowaniu tajemnicy, zobowi\u0105zuj\u0105c do niej \u2013 je\u015bli jest taka potrzeba \u2013 jedynie poprzez przyrzeczenie lub obietnic\u0119; trzeba tak\u017ce podkre\u015bla\u0107, \u017ce sekret nie dotyczy m\u00f3wienia o zaistnia\u0142ym fakcie i doznanej krzywdzie, ale tego, co zosta\u0142o powiedziane w ramach prowadzonego post\u0119powania\u201d \u2013 pisze ks. dr Jan Dohnalik, kanclerz [&hellip;]","protected":false},"featured_media":0,"parent":0,"template":"","meta":{"_acf_changed":false,"_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"acf":[],"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Redaktor","author_link":"https:\/\/cod.ignatianum.edu.pl\/en\/author\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"\u201eNale\u017cy odst\u0105pi\u0107 w ko\u015bcielnych procedurach karnych od przysi\u0119gi o zachowaniu tajemnicy, zobowi\u0105zuj\u0105c do niej \u2013 je\u015bli jest taka potrzeba \u2013 jedynie poprzez przyrzeczenie lub obietnic\u0119; trzeba tak\u017ce podkre\u015bla\u0107, \u017ce sekret nie dotyczy m\u00f3wienia o zaistnia\u0142ym fakcie i doznanej krzywdzie, ale tego, co zosta\u0142o powiedziane w ramach prowadzonego post\u0119powania\u201d \u2013 pisze ks. dr Jan Dohnalik, kanclerz&hellip;","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cod.ignatianum.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/komentarz\/2946"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cod.ignatianum.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/komentarz"}],"about":[{"href":"https:\/\/cod.ignatianum.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/komentarz"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cod.ignatianum.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/komentarz\/2946\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2955,"href":"https:\/\/cod.ignatianum.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/komentarz\/2946\/revisions\/2955"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cod.ignatianum.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2946"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}